Kar, fırtına, tipi vurdu
Hep yağdı, yollarıma doldu
Bitmeyen kışım oldu
Yüreğimde üşüyen aşk

İslendi bütün benliğim
Karaları ben giyerim
Bir yudum su değilidim
Deryaya akıp gideyim

Ateş oldun, köz oldun
Yüreğimde yandın durdun
Bir bilinmeze savurdun
Yüreğimde yanan aşk

O izlere kan bulaştı
Topraklar da doldu taştı
Hepsi bir gize karıştı
Gerçeğin kapısı kapalı

Toprak besler

Yağmur içer

Gül dalına bülbüller konmaz göçer

Bende bilirim ki

Bu bahar o bahar değil

Tomurcuklansa da sevdalar

Geliyor Karalar giymiş bir bahar

Salgınlar ölümler eker

Zalimler zulmünü diker                                              

mazlumlar o baharı bekler

Bende bilirim ki

Bu bahar o bahar değil

Yeşillense de ovalar dağlar

Geliyor Ölü saklayan tabutlar

Yükseliyor feryat figan ağıtlar

Bir dudağı öpmemişti dişleri
Kederli bir ağıttır artık kendisi

Bir gün kül rengine büründü

Bütün sayfaları karalayıp gitti

devran

Bu devranı döndüre döndüre

Her acıdan giydirdin

Bedenimize uymasa bile

Hep bir telaş

Hep bir karmaşa

Kah ölür

Kah diriliriz zamanda

Her dertten yedire yedire

Obur ettin, şişirdin be

Bugün yarın biter diye

Yorulduk

Yaşladındık işte

geçer be

Geçmez diyorumya bu günler

Geçer gülüm geçer

Neler geçti

Neler gitti

Neler bitti

Bazıların izi

Bazılarını sözü
Bazılarının türküsü
bazılarını tabudu

Bazılarının gülü kaldı

Geçmez diyorumya bu günler

Geçer yavrucağım geçer

Neler geçmedi ki

Çocukluğumdaki dağlar

Çiçeklenen dallar

Öptüğümüz dudaklar
sarıldığımz dostlar
döktüğümüz yaşlar
içtiğimiz rakılar

Geçmez diyorumya bu günler

Geçer canımın içi geçer

işsiz günlerim

parasız ceplerim

kanser tedavilerim

geçmez diyorumya bu günler

geçer canım ciğerim

bu salgınlar

bu yangınlar

bu savaşlar

bu karalar

bu yaralar

yine geçer

tomurcuk olur

bahar açarız

dert olur

kara çalarız

yine ölür

yine doğarız

Ne çok geçmiştim senin oralarda Yağmurlu ve karlı havalarda Eskimiş, yırtık ayakkabılarımla Hala üşüyor, ıslak ayaklarım
Yırtık ayakkabılarım Senin oralarda...